Η Γραμμή

Ζωή
Θέλω να σε ζήσω!
Όχι απλά να επιβιώνω..

Ήμουν 16 χρόνων όταν ένας καθηγητής μου,μου εξήγησε τη διαφορά ανάμεσα στην διαχωριστική γραμμή της επιβίωσης και του πνευματικού-αισθητικού κόσμού
το αποκαλούσε "η γραμμή"
Ανυπομονούσα να μάθω για αυτή τη γραμμή,να ανακαλύψω το νόημά της..
ουσιαστικά πρόκειται για μια γραμμή που χωρίζει αυτούς τους δύο κόσμους
η επιβίωση βρίσκεται στο κάτω μέρος,τόσο κάτω που με δυσκολία φαίνεται..και αυτό γιατί δεν πρέπει να είναι πρωτεύον μέλημα η επιβίωση για τον άνθρωπο..ο άνθρωπος των σπηλαίων που μοναδικό σκοπό στη ζωή του έχει το φαγητό και την αναπαραγωγή επέστεψε; ..ή μήπως ήταν πάντα εδώ;
στη μέση της γραμμής βρίσκεται ο άνθρωπος που προσπαθεί με αργά αλλά σταθερά βήματα να πλησιάσει λίγο πιο πάνω..φυσικά το πάνω είναι και το ανώτερο
στην κορυφή βρίσκεται το ανώτερο..
ο αισθητικός κόσμος όπου πνεύμα και ψυχή συνενώνονται και συμβιώνουν αρμονικά..
ο άνθρωπος έχει φτάσει εδώ ύστερα από πολύ κόπο,κόπο εσωτερικό και προσπάθεια,θέληση της ψυχής να ανέλθει σε ενα μονοπάτι που ελάχιστοι άνθρωποι προσεγγίζουν..
Η πορεία είναι δύσκολη,το μονοπάτι κρύβει εμπόδια και πολλές φορές μπορεί να τα παρατήσει αγανακτισμένος,θεωρώντας πως ποτέ δεν είχε,δεν έχει και δεν θα έχει τη δύναμη να φτάσει ως εκεί..
Σαν τους ανθρώπους των σπηλαίων στην πολιτεία του Πλάτωνα,κλεισμένους σε μια σκοτεινή σπηλιά δίχως ίχνος φωτός και εξαιρετικά δύσκολης ανάβασης έως και ακατόρθωτης..Ενώ κάποιοι ήδη έχουν εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια ανάβασης,κάποιοι άλλοι αντίθετα παλεύουν και μάχονται να αντικρύσουν έστω και μια ακτίνα φωτός..
Μερικοί ίσως βρήκαν,βρίσκουν,θα βρουν το κουράγιο,την θέληση να φτάσουν τον ήλιο και να αρπάξουν ένα κομμάτι του,μια ακτίνα από το φώς του ίσα για να ζεστάνει την ψυχή τους..
Πραγματικότητα ή ψευδαίσθηση;
Ένα ισχυρό παιχνίδι του μυαλού..μια σκληρή δοκιμασία
Ποιός σε κάνει να πιστεύεις ότι οι δυνάμεις σου σε εγκαταλείπουν;
Η θέληση όντας ισχυρή,σε ωθεί και στο δυσχερέστερο μονοπάτι..
Τί είναι αυτό το κάτι που σε βοηθά,σε σπρώχνει ένα μονοπάτι παραπέρα;


Τα μάτια μου έλαμπαν και ήταν καρφωμένα στον πίνακα όπου βρισκόταν το σχέδιο της γραμμής
Μα κύριε καθηγητά..γιατί να είναι τόσο δύσκολη η πρόσβαση στον αισθητικό κόσμο;

Η απάντηση ήταν καθηλωτική..
Δεν καταφέρνουν όλοι να καταλάβουν τη σημασία αυτού του ανώτερου κόσμου,δεν έχουν όλοι τη δύναμη να νιώσουν και να δουν τι πραγματικά προσφέρει.. ελάχιστοι μπορούν να αγγίξουν αληθινά τον κόσμο αυτό,να πάρουν ένα κομμάτι του και να το φυλάξουν μέσα τους..Να το φυλάξουν τόσο βαθιά και να το προστατεύσουν για να μην χάσει την αξία του..

Και αυτοί οι άνθρωποι κύριε καθηγητά αν καταφέρουν όλα αυτά,απομονώνονται από τον υπόλοιπο κόσμο και ξεχνούν την ύπαρξή των άλλων ανθρώπων που ενδεχομένως δεν μπόρεσαν να ανέλθουν;

Οι άνθρωποι αυτοί θα διασχίσουν τη γραμμή κατεβαίνοντας ένα ή δύο επίπεδα για να μεταδώσουν την ομορφιά και την αξία αυτού του κόσμου..
Μόνο έτσι θα έχουν την ευκαιρία και οι υπόλοιποι να γευτούν την ομορφιά και την σοφία που προσφέρει..
Και αν δεν την δεχτούν όλοι για τον οποιοδήποτε λόγο,απο αρνητισμό μέχρι απαισιοδοξία,τουλάχιστον θα έχουν μια ιδέα και ίσως συμβάλλουν στο να καλυτερεύσει αυτός ο κόσμος..

Δεν ζω με ψευδαισθήσεις..Μη βιαστείς να κρίνεις..
Ζω σε έναν κόσμο που κατακρεουργεί την ανθρώπινη σκέψη και δύναμη..Αποδυναμώνει την ψυχή,σκλαβώνει το μυαλό και καταπατά τη δημιουργικότητα
Ίσως κάποτε ανέλθω στον ανώτερο αυτό αισθητικό κόσμο..Ίσως κάποτε ανέλθεις και εσύ και ίσως έτσι μπορέσουμε μαζί να ανακαλύψουμε την αληθινή ομορφιά και αγάπη..

Απλώς υποσχέσου μου ένα πράγμα: Θα είμαστε μαζί σε αυτό και δεν θα εγκαταλείψουμε ο ένας τον άλλον..Όσα εμπόδια και αν τεθούν θα έχουμε κάνει τον αγώνα μας..
Η τόλμη δικαιώνει
Η δύναμη ανταμείβει
Η ζωή μας περιμένει..

-Αφιερωμένο σε όλους τους ανθρώπους που κατάφεραν ό,τι δεν κατάφερε ποτέ κανείς..Σε αυτές τις ψυχές που αγωνίστηκαν ανιδιοτελώς και δεν έπαψαν ποτέ να ελπίζουν..
Γιατί ως γνωστόν..Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία..!